2 mrt. 2008

All That Heaven Allows (Douglas Sirk, 1955)

Tussen Kunst en Kitsch.

Douglas Sirk hoort inmiddels bij de grootste 'auteurs' van het oude Hollywood. Maar dat is lange tijd heel anders geweest. Detlef Sierck werd Douglas Sirk en zijn eerste film in Amerika heette: Hitler's Madman(1942). Sirk wist het Amerikaanse publiek te bespelen. Zijn prachtige beelden en melodramatische, bijna boeket-reeks-achtige verhalen brachten hem een goede positie binnen het studio-systeem. Maar de critici zagen er niks in.

Tot de Europeanen er mee aan de haal ging. Godard schreef een groot stuk in Cahiers du cinéma in 1967 en toen niet veel later uit interviews bleek hoe intelligent en kritisch deze regisseur eigenlijk overkwam en dacht, volgde de Engelstalige critici massaal.




Het hoogtepunt kwam in 1974: Sirk wilde zijn complete retrospectief in Amerika bijwonen, maar werd verhinderd door pijn aan zijn oog, terwijl het enfant terrible van de Duitse cinema, Rainer Werner Fassbinder zijn ode aan Sirk uitbracht: Angst essen Seele auf (Ali: Fear eats the Soul). Fassbinder benoemde Sirk altijd als zijn grootste inspiratiebron. (Niet lang geleden nog: Far from Heaven, ook duidelijk een ode aan Sirk.) De pijn aan zijn oog groeide niet veel later uit tot complete blindheid en in 1987 overleed Sirk.

Waarom is Sirk dan eigenlijk zo goed? Niet alleen zijn z'n films met groot detail en prachtig gefilmd, hij wist ook nog een fatalistische draai aan de romantische verhalen te geven. De karakters in zijn films worden gestuurd door omstandigheden, meestal van financiële aard. Onder alles ligt een dikke laag van kritiek op de Amerikaanse samenleving. Zoetsappig? Ja. Melodramatisch? Ook. Maar ondertussen wel schrijnend en accuraat analytisch.




All That Heaven Allows gaat over Cary (Jane Wyman), een eenzame huisvrouw en haar nieuw tuinman Ron (Rock Hudson). Cary ontdekt dat ze ook gelukkig mag zijn; er onstaat een vurige liefde tussen de twee. Hun verschillende posities in de maatschappij maken dit vrij onmogelijk, ze wordt verwacht een andere man te nemen... Een romantisch en tragisch dilemma ontstaat tussen Cary en Ron; zullen zij als dan de helden van dit verhaal, ooit gelukkig zijn? Het melodramatische sfeertje wordt zo mooi belicht en de tragiek van de 'lovers' is zo beladen, dat je een op een gegeven moment maar overgeeft aan deze overdadige film. Romantiek voor gevorderden.

Geen opmerkingen: